16 Şubat 2021 Salı

Kocamannn bir kitap alışverişi

    Herkese merhabalar! Umarım herkes sağlıklıdır ve keyfiniz yerindedir. 2021 yılının ikinci ayında daha az önce aralık'ta yazdığım yazının yayınlanmayıp taslaklarda kaldığını fark ettim :'))) Klasikleşmiş bir eski yıla veda yazısı yayınlayamamışım ne yazık ki, olsundu.

    Çok uzun bir ocak ayı oldu, kasım-aralık ve ocak ayı benim için sadece ders çalışmak ile geçti. Kesin AA gelir dediğim dersten BA, çekilmeyi düşündüğüm dersten ise AA aldım :')) Yine hayat bir şekilde ters köşe etti beni sevgili blogum. Şimdi şubat ayında bol bol dinlendim, okumak istediğim kitaplar vardı ve bunun için toplu bir kitap alışverişi yaptım. Dune serisini şubat ayının başında aldım ancak kargo gelir gelmez memlekete gittiğimiz ve iki hafta köyde olduğum için burada paylaşamadım.

    Bu ay sadece bilim kurgu kitapları aldım çünkü akademik okuma yapmaktan o kadar sıkıldım ki, artık zevk için okuyamaz oldum. Okuma alışkanlığımı geri kazanmak için böyle bir alışveriş yaptım ve iyi ki de yapmışım çoktan 4 kitap okudum bile aldıklarımdan :')


Dune Serisi -Frank Herbet

Dune serisini bayadır okumak istiyordum. Finallerim biter bitmez, ilknokta'nın sitesinden ilk 5 kitabı aldım set şeklinde. Fiyat da gayet uygundu sonra ne göreyim seri 6 kitapmış lol Normalde asla tüm kitapları alıp seriye başlamam çünkü ya beğenmezsem değil mi, ama nedense bu seriyi beğeneceğimden çok emindim ve böyle bir riske girdim. iyi ki de girmişim çünkü ilk iki kitabı 1.5 haftada bitirdim. Uzun olmasına rağmen inanılmaz akıcı iki kitaptı. Detaylı yorumlarını bloga girmek istiyorum sonra.

Görünmez Adam- H.G Wells

Çocukken çokkk severdim bu kitabı ve şimdi normal versiyonunu okumak istedim. İlkokulda okuduğum için detayları çok net hatırlayamıyorum ama ne yazık ki sonunu hatılıyorum kitabın. Yine de sabırsızlanıyorum okumak için. 

Ursula K. Le Guin

 -Orsinya Öyküleri (Öykü)
-Dünyanın Kıyısında Dans (Denemeler)
-Anlatış (Roman)
-Sürgün Gezegeni (Roman)

Ursula K. Le Guin de hep okumak istediğim bir yazardı (her ne kadar evde mülksüzler olsa da ve ben okumamış olsam da) ilknokta'da 14 Şubat indirimleri kapsamında bu 4 kitap set şeklinde çok uygun fiyata geliyordu. Dedim fırsat bu fırsat Atlantisli al hemen. 4 kitabın içinde farklı türler olması cezbetti beni daha çok. Dünyanın Kıyısında Dans'ı okumak için çok sabırsızlanıyorum. 

Mort -Terry Pratchett

BİR DİSKDÜNYA ROMANI. O kadar çooook istiyordum bu kitabı okumak. Gelir gelmez buna başladım ilk ve bir günde bitirdim. Uzun zamandır bu kadar komik bir kitap okumamıştım. Maalesef diskdünya kitapları çok çok pahalı o yüzden bulabilirsem seriye pdf olarak devam edeceğim T-T Bunun da yorumunu bloga girmek istiyorum. 

Jack London

-Ademden Önce
-Kırmızı Veba

Dürüst olayım bu iki kitabı kargo ücreti ödememek için aldım çünkü fiyat sınırının altında kalıyordum :'DDD Jack London favori yazarlarımdan biri olduğu için bu fiyat şeysini onun kitapları ile kapatmak istedim. Kırmızı Veba 1912'de yazılmış ve 2013'te geçen bir vebayı anlatıyor, yazılmış ilk "kıyamet senaryolu" kitaplardan biri bildiğim kadarıyla. Bu kitap da çok ince zaten, hemen bitiririm diye düşünüyorum. 


Şimdilik bu kadar ama yazmak istediğim çooook yazı var bloga. Köyden fotoğraflar paylaştığım bir gezi yazısı da dahil :') Umarım hepsini yazabilirim.


BİR SONRAKİ YAYINDA GÖRÜŞMEK ÜZEREEEEEE

30 Kasım 2020 Pazartesi

Kasım raporu

27 Kasım 

Kasım ayının bitmek üzere olduğuna inanamıyorum, daha dün sanki 1 Kasım'mış gibi.... 

O kadar yoğun bir aydı ki 3 gündür başım ağrıyor, uykusuzluktan ve yorgunluktan. Sınavlar, ödevler, sunumlar, annemler evde değildi haliyle ev işleri, temizlik, yemek derken kendimi bir anda kasım sonunda buluverdim. Haftaya da ales var ama hiç çalışamadım o kadar kitap almama rağmen. Neyse artık sağlık olsun.

    Sağlık demişken kiminle konuşsam covid kapmış oluyor, çember daralıyor gibi hissediyorum hiçbir yere çıkmadığım için kendim hakkında endişeli değilim ama annem hala okula gidip geliyor, onun için biraz endişeliyim. Umarım sağlıklı bir şekilde bu süreci atlatırız ama sanki herkes bir gün kapacak gibi o yüzden sanırım hafif şekilde atlatmayı dilemek bu noktada en mantıklısı olacak gibi.

10 gündür abimin bir arkadaşı bizde kalıyordu, annesi tüberkülozmuş ve annesini burada bir hastaneye yatırmışlar çocuğun Ankara'da kalacak yere ihtiyacı varmış. O kadar yakın bile değiller abimle ama abim çocuğun zor durumda olduğunu düşünerek kabul etti. Çok kızdım ona çünkü çocuk bu tehlikeli dönemde hastaneye gidip annesini ziyaret ediyordu, bir risk altına girmiştik. İşin kötüsü sonradan anlaşıldı çocuk kötü bir durumda da değilmiş maddi durumları iyi çıktı.... Çok sinirlendik ama bunu çocuk geldikten sonra öğrendiğimiz için artık çok geçti. Çocuk bizde tam 9 gün kaldı, hepimiz diken üstündeydik. İnsanlar gerçekten çok anlayışsız ya ve çocuğun kendisi de çok afedersiniz davar biriydi, düzgünce teşekkür bile etmedi. Dün sabah saatlerinde abime bi hoşçakal diyip gitmiş. İnşallah hiçbir şey olmamıştır..... Hala sinirleniyorum düşündükçe. Allahtan annesi iyiymiş, umarım en kısa zamanda tamamen iyileşir. 

Ayrıca bu hafta çok fazla seminere katıldım, kendimi aşırı boş hissediyorum herkes bi eğitimlere katılıp bir şeyler alıyor sertifika falan. 3. sınıf olunca bu sene iyice strese girdim ne yapacağım hiç deneyimim yok staj konusunda diye. Psikoloji bölümünde stajlar fazlasıyla sıkıntılı, öyle ki öğrenciler staj için para ödüyor. Hocalarımız sık sık bu konuda bizi uyarıyorlar ama yapacak bir şey yok sanırım illa bir yerden başlamak gerekiyor. Yüksek lisansı yurtdışında yapmak istediğim için para biriktiriyorum ve ortalama yapıyorum ama deneyimim olmadığı sürece hiçbir program beni kabul etmeyecek.. Keşke bir araştırma projesine katılabilsem. Bu durum beni fazlasıyla germeye başladı. Gelecek kaygısı UGHKJadsklfs.

30 Kasım

Ben bu satırları yazarken 3 tane hocam sisteme ödev yüklediler ve korkunç bir hafta sonu geçirdim. Politika teorisi dersinden çekilmeyi bile düşündüm, ödev gerçekten çok zordu. Neyse ki şu an sakinim ve ödevleri yapıp yolladım. 

Şimdi Kasım ayında neler izlediğimden bahsedeceğimmmmm. Çok yoğun bir ay olduğu için pek bir şey izleyemedim.

-The Adams Family (2019): Bunu fin bir arkadaşımla seyrettik, amacımız cadılar bayramında seyretmekti ama nasip olmadı ve kendisi film yerine animasyonu indirmiş yanlışlıkla :'D Keyifli bir animasyondu ama çok da gerekli miydi sanmıyorum.

-Ju-On: The Grudge (2002): Filmi gece 2'de seyrettim ve korkunç olmamasına rağmen evde tek olduğum ve dışarıdan sesler duyduğum için film sonrası korktum.... kedim de gelip battaniyemin altından içeri girince ufak çapta bir kalp krizi geçirmiş olabilirim. Ama yine de güzel bir filmdi, korkunç olsun ama öyle çok da korkutmasın diyorsanız bu filmi seyredebilirsiniz.

-Legally Blonde (2001): Klasik bir film, izleyemeyen yoktur diye düşünüyorum :'))

-Ordinary Fascism (1965): Politika dersi için izledim. Rus yapımı, Adolf Hitler yönetimini korkunç bir gerçeklikle anlatan bir belgeseldi. Çekimlerde gerçek görüntüler kullanılmış ve ilk kez böylesi görüntülerle bir ikinci dünya savaşı belgeseli seyrettim. Eğer bu konularda ilginiz varsa kesinlikle tavsiye ediyorum, pişman olmayacaksınız.

 
    Kasım ayı raporum bu kadardı, umarım aralık ayı kasım ayından daha iyi geçer T-T
Herkese sağlıklı bir ay diliyorum.









1 Kasım 2020 Pazar

Doğum Günüm, İzmir Depremi ve Akademik Kitap Alışverişi

31 Ekim


Herkese merhabaa,

    Kitaplarım salı günü geldi ama bir türlü buraya yazmaya fırsatım olmadı. ÖNCE kısaca doğum günümden bahsedeyim, dündü ve yakın arkadaşım çok tatlış bir hediye postaladı bize. Yanda görmüş olduğunuz pembe klavye :'))))))) Çok uzun zamandır bu klavyeyi istiyordum ama laptop kullandığım için gereksiz bir masraf olarak görüyordum, sanırım arkadaşım daha fazla serzenişlerime dayanamadı ve yeter bee diyerek bana klavyeyi doğum günü hediyesi olarak almak istedi ve beni çok mutlu etti. Erkek arkadaşım da sürpriz yapmış ve o da taa Danimarka'dan bana yollamış hediyesini :'(( Çok mutlu oldum ve harika bir doğum günü geçirdiğimi düşünürken gün içinde İzmir'de deprem oldum...

    Ankara'da yaşadığım için depremden direkt etkilenmedim ancak kendim yaşamışım gibi üzüldüm. Ne yazık ki ülkemiz deprem bölgesinde ve her yıl bir deprem görüyoruz, bu sene iki oldu ocak ayında da Elazığ depremi olmuştu. Tüm bunlara rağmen ben de herkes gibi tedbirsizliğimize üzülüyor ve devletin bir şey yapmayışına üzülüyorum. Her yıl yaşadığımız bu olaylara rağmen hala en küçük boş araziye bile upuzun bina dikiyorlar, ne estetiğe dikkat ediyorlar ne de yapının sağlamlığına. Amaçları sadece rant. Çok üzülüyorum gerçekten, demek istediğim çok fazla şey var ama yazamıyorum bile artık, içimden gelmiyor.

1 Kasım

    Buz gibi soğuk bir sabahtan günaydın, yine bir blog yazısını yarım bırakıp ertesi günden devam ediyorum. Doğum günüm hakkında yazmak istediğim çok şey vardı ama hala içimden gelmiyor yazmak, belki daha sonra ayrı şekilde yazarım :<

GELELİM KİTAP ALIŞVERİŞİME,


    aAAA blogger'da yan yana iki foto koyma özelliğine ne oldu, bir türlü ikisini birleştiremedim :'(( Neyse artık böyle idare edeceğiz mecbur.

Aldıklarım:

-Travma Sonrası Psikolojik Tepkileri Anlamak
-Hayatı Yeniden Keşfedin
-Mindfulness ve Şema Terapi Uygulama Rehberi
-Psikoterapi Pratiği
- ALES kitabı,,,,,,,,
    İlk fotoyu resmen uzaydan çekmişim, o yüzden kitapları net görün diye sağa bir fotoğraf daha bırakıyorum. Gördüğünüz üzere çoğu psikoloji kitabı, alanımı ne kadar sevsem de alan okuması yapmayı bir o kadar sevmiyorum ve çoğunlukla kitapları pdf olarak orijinal dilinden okuyorum. Eğitimimi ingilizce aldığım için psikoloji türkçe kelime dağarcığım pek iyi değil, utanarak söylüyorum bunu. Açıköğretimden de sosyoloji okuyorum, geçen dönem aöf sosyal psikoloji sınavı vardı ve kavramları o kadar anlayamadım ki, bildiğim şeyleri de zar zor yaptım. Sonra dedim ki yazıklar olsun atlantisli işte kitap okumadığın için oluyor bunlar. Hemen araştırıp güzel kitaplar aldım. Psikonet yayınlarının kitaplarını çok beğendim çünkü hem çevirisi güzel hem de böyle kişisel gelişim zırvalıklarına girmeden gerçekten psikolojik destek veren kitaplar. Zaten uygulama rehber kitapları diye geçiyor yani sizler de alıp gönül rahatlığıyla okuyup, kendinize yardımcı olabilirsiniz (tabi ki bir yere kadar, nütfen ihtiyacınız olduğunu düşünüyorsanız bir uzmana danışın :< )


Şimdilik bahsetmek istediğim şeyler bu kadar, İzmir depremini yaşayan herkese geçmiş olsun. İnşallah can kaybı daha fazla artmaz ve sizler/sevdikleriniz iyidir. 

Bir sonraki yayında görüşmek üzere!



22 Ekim 2020 Perşembe

aşırı utanç verici bir kahve buluşması

20 Ekim
Geçen gün yürüyüşe çıktığımda bu kabakları migros'ta gördüm, 10 lira olmasalardı sanırım dekor için alabilirdim... Bir de küçük bir beyaz kabak vardı ama onu fotonun küçülebilmesi için kesmek durumunda kaldım. Özür dilerim beyaz kabak,,,

HERKESE MERHABA!!

Umarım güzel bir ekim ayı geçiriyorsunuzdur. Ne ara 20 Ekim oldu gerçekten anlamıyorum, zaman çok çabuk geçiyor, 2020 yılından hiçbir şey anlamadım her şey 1.5 hızda geçmiş gibi oldu.

Sanırım ekim benim en sevdiğim ay, yaprakların sararması ve yağmurlu havalar üretkenliğimi arttırıyor. Yaz tatillerinde sadece tembel bir insan olup çıkıyorum ve sıcak havalar tüm enerjimi emiyor. Ne kitap okuyabiliyorum ne ders çalışabiliyorum,, sadece yatıyorum.  Böyle anlarda aklıma Orhan Veli'nin Güzel Havalar şiiri geliyor. "Beni bu güzel havalar mahvetti". Kapalı havalar çoğu insanın içini sıkar ama benim aksime güneşli havalar çok modumu düşür, tam bir güz insanıyım sanırım.

22. Ekim
   20 ekimde yazmaya başlamıştım ancak devamını getiremedim dün de bir kahve randevusuna çıktım ve.... şimdi bu yayının tüm konusu bu olacak :'DD

    Kesinlikle dünyanın en sosyal insanı değilim. Her zaman kendi küçük arkadaş çevresinde takılan biri olmuşumdur, yeni insanlarla tanışayım ve çevre edineyim derdim hiç olmadı. O yüzden okuldan bir arkadaşım kahve içmeye çıkalım mı diyince şaşırdım çünkü kendisiyle okulda hiç yakın değiliz ve o mühendislik öğrencisi yani tamamen farklı bir fakülte (M*hendislik öğrencilerini de hiç sevmem). Geçen dönem almanca dersini birlikte aldığımız için dersler vasıtasıyla ders içerikli konuşmaya başladık, yazın da öyle arada discord'tan öyle boş konular hakkında sohbet ediyorduk. O yüzden buluşma teklif edince şaşırdım ve "HMMM BU BİR DATE Mİ" moduna girdim. 

    Kesinlike konuştuğu herkesin ona yazdığını düşünen kızlardan değilim hatta bunu düşünecek son insanım ancak hayatımda hiç kahve içilmeye davet edilmediğim için bu işler nasıl yürüyor hiç bilemedim :'DDDDDDDD Güzel bir buluşma oldu, baya sohbeti hoş keyifli biri ve ortak yönümüz fazla. Ama yine de ben yanlış anlaşılmaya mahal vermemek için ve bir salak olduğum için.... BU BİR ARKADAŞ BULUŞMASIYDI Dİ Mİ DATE DATE GİBİ DEĞİL BENCE DEĞİL hEHUEHUE tarzı bir şey dedim........ Ben bunu der demez çocuğun suratı bir değişti içimden dedim "aha gerizekalı atlantisli" 
Çocuk bana buluşmaya hiç öyle bir niyetle gelmediğini, tamamen arkadaş olarak davet ettiğini söyledi ama bunları derken çok ciddiydi ve bana dedi ki "asosyal biri olduğunu ve insani ilişkilerde çok iyi olmadığını biliyorum ama bir daha biriyle buluşursan böyle bir şey sakın deme"A<AAAAAAAAzAaaaaa o an içimden dedim ki allahım durdur bu dünyayı. Ben de çocuktan özür diledim :'(((( eve gidince çocuk bana senin sağduyun yok diye mesaj attı jdlsfkjds.. telefonu camdan fırlatmak istedim.

    Şimdi ben öyle bir şey derken çocuğun bu kadar ciddileşeceğini düşünmemiştim, "ahaha yok hayır, arkadaşca davet ettim endişelenme" tarzı bir şey der diye düşünmüştüm ama o full defensive mood'a geçti ve olayları tuhaflaştırdı. Tamam benim ZBAM diye söylemem hoş değildi, kabul ediyorum ama ikimiz de yetişkin insanlar olduğumuz için sınırların çizilmesini ve direkt olmak daha iyi olur diye düşünmüştüm.. yanılmışım... Arkadaşlarıma anlattım ve hepsi "yuh öyle denir mi" dedi :'(((

    Ben de yakın insani ilişkilerinde gerçekten iyi olmadığıma kanaat getirdim. Dün gece çok düşündüm bu konu üstünde, arkadaşlarıyla hep sanaldan tanışmış biri olduğum için aslında şaşırtıcı bir sonuç değil benim için. Lisede bile herkes üst sınıfların peşinde koşarken ben varoluş sancıları çekiyordum. Yakın insan ilişkileri hiçbir zaman önceliğim olmadı hatta her zaman derim yakın mesafe ilişkisi bana göre değil diye. Bunu da burdan tasdiklemiş olduk :'DD

    Bu da böyle bir anımdı sevgili blogum, buraya eskisi gibi yaşadığım olayları yazmak çok iyi geldi. Lisede çok yapardım :')) Bugün bir kitap alışverişi yaptım, kargo gelince onun da yayınını girmeyi düşünüyorum. 

şimdilik bu kadar, görüşürüüüüüüz. 

2 Ekim 2020 Cuma

Bazı Değişimler ve Yıllık Rapor

    Aylar oldu yine buralara yazmayalı... Özür dilerim blogum seni hep aksatıyorum ama bu sefer gerçekten benim suçum değil, hayat işte. Hep bir koşuşturma hep bir doluluk. Ama şükürler olsun yaz tatilim dinlendirici geçti. Bu yaz tatili bana bir çok şey kattı ve hayatımda bazı kalıcı değişiklikler yaptığımı düşünüyorum.

    Değiştim blogum ama iyi anlamda. Okuldan başarı bursu almam sonucu kendime güvenim biraz daha yerine geldi. Sonunda bir şey başardın Atlantisli dedim kendi kendime. Biliyorum akademik başarı çok takdir edilesi bir şey değil, çalışan herkes başarabilir ancak eski Atlantisli'yi tanıdığım için gururlu hissediyorum. 21 yıllık hayatında hiçbir okul başarısı olmayan Atlantisli... Liseli ben, şu anki beni görseydi eminim ki çok gurur duyardı.

    Ayrıca gözlüklerden de kurtuldum!! 12 yıldır taktığım gözlüklere lazer operasyon sonucu veda ettim. Aynalarda yabancı bir sima görmeye başladım. Kimmiş bu aynadaki diye düşündüm ilk haftalarda, gözü kaşı burnu çok farklıydı. 
 Meğersem ne kadar da yabancıymışım kendime... Çok çirkin hissettim kendimi, makyaj yapıp güzelleşmek istedim ama o zaman kendime daha da yabancılaşır, bu sefer aynadaki yüzü hiç beğenmem diye korktum. Şimdi karantinayı fırsat bilerek bu yeni ben'e alışmaya çalışıyorum. 

    Fiziksel değişimin yanında sanki ruhsal ve mental olarak da değiştiğimi düşünüyorum. Sanki daha bi sakin ve ağır, oturaklı oldum. Her şeyi ince eler sık dokuyorum, hiç düşünmeden dizi film izleyen ben şimdi izlemeden önce zamanıma değer mi diye düşünür oldum. Uzun zamandır arkadaşlarımı görmedim ve üzücü şekilde eksikliklerini hissetmiyorum... Zaten hep yalnızlığı ve evi seven biriydim ama sanırım bu karantina işi daha da kötüleştirdi bu yönümü. Şimdi dışarı hiç çıkmak istemiyorum ve çok geriliyorum dışarı çıkarken, dışarıda da kendimi inanılmaz yorgun hissediyorum. Arkadaşlarım bunu bir türlü anlayamıyor, keyfi gelmek istemediğimi düşünüyorlar ama gerçekten dışarı çıkacak o mental gücü kendimde bulamıyorum. Bu yönümü kabul ettim ve bu durumu dert etmiyorum artık :')) 

    Anneme danışır oldum. Büyüdükçe anlıyor sanırım insan annesinin kıymetini, gençken sanki annem hiçbir şey bilmiyor, kendim hakkında en çok ben biliyormuşum gibi geliyordu. Artık anlıyorum aslında ben hiçbir şey bilmiyormuşum ki. Hep günlüğüme notlar düşerdi annem ileride okumam için, özür dilerim anneciğim hayalinden çok daha farklı biri oldum ama biliyorum beni çok seviyorsun ve benimle vakit geçirmek istiyorsun. Büyüdüm şimdi artık o çok hayalini kurduğun anne kız gezmelerine çıkabiliriz. Sen de büyüdün benimle, artık kızdığın şeylere kızmıyorsun ve daha açık fikirlisin :')) Ayrıca bizi büyütürken hiç kendine vakit ayıramadın biliyorum, o yüzden şimdi bir hobin olduğu için çok mutluyum.

    Sanırım bu karantina zamanı bana şu son 5-6 yılda ailemle ne kadar az vakit geçirdiğimi de anımsattı ve ailemin yaşlandığını fark ettim. Çok saçma ve dramatik ama bunu ilk fark ettiğimde oturup odamda gece yarısına kadar ağladım. Zaman sanki hep bana akıyordu, ben büyüyordum onlar aynıydı. Büyükler sanki hiç büyümeyecek gibiydi, onlar zaten büyümüştü ki. Sonradan fark ettim saçlarında yavaş yavaş çıkan beyazları, artık bazı şeyleri eskisi kadar iyi yapamadıklarını... Bu arada böyle dediğime bakmayın hala orta yaşlılar :')) Ama yine de üzüldüm işte. Allah sağlıklarını daim etsin.

    Ve son olarak GEÇEN HAFTA 1 KEDİ SAHİPLENDİK. O bir bebek TwT. Çok sevimli, evimizin yeni neşesi ama ben içten içe çok endişeliyim. Kediler köpekler kadar kolay ve kesin eğitilemiyorlar bu yüzden ileride bize güçlük çıkarır mı diye çok korkuyorum. Mesela biz şimdi onu hep oturma odasında tek başına yatırıyoruz bizimle uyumaya alışmasın diye. Gece kedicik uyuklamaya başlayınca yatağına koyuyoruz ve kapıyı kapatıyoruz. Yatağından atlıyor kapının önünde biraz takılıp uyumaya dönüyor. Henüz küçük miyavlayamıyor ama büyüyünce kapının ardından çılgınlar gibi miyavlar diye korkuyorum :'DD Yine de onu çok seviyoruz, akşamları babamın göbeğinde uyuyor.

    Artık endişelerimin beni sarmasına izin vermiyorum, anda kalmaya dikkat ediyorum. Ben gelecek hakkında endişelenince hiçbir şey değişmiyor çünkü. Şimdi sadece elimden geleni yapıyorum, günümü en iyi şekilde geçirmeye çalışıyorum ( her ne kadar sürekli tembellik etsem de :')).

Şimdilik bu kadar sevgili blogum. Aylar ve yıllar oldu hala blogumu okuyan var mıdır bilmiyorum bile :')) Blogumun doğum gününü bile kutlamadım bu sene. Çok hayırsız biri oldum çıktım. Umarım artık daha sık yazmaya başlarım.

En kısa zamanda tekrar görüşmek dileğiyle :')

Tasarım: Şevval & Moka