20 Haziran 2018 Çarşamba

Back To Book Review ve Özür Dilerim

Öncelikle başlıkta Back to Future referansı yaptığımı bilmenizi isterim, yoksa boşu boşuna ingilizce yazmış olacağım..........

Asıl konu iseee artık kitap yorumlamaya geri dönecek oluşum. Diyebilirsiniz ki e bunun için neden ayrı bir post yazıyorsun. Çünkü bir kaç şey hakkında özür dileyeceğim.

 "2014-2015 yıllarında yaptığım kitap yorumları için üzgünüm............."

12 Haziran 2018 Salı

parla parla küçük yıldız

Heeeeeeeeeeeeeeyyy, nasılsınız?

Yaklaşık bir aydır her gün aynı saatte terasa çıkıp yanda görmüş olduğunuz -umarım- yıldıza bakıyorum. Küçüklükten beri gökyüzünü seyretmeyi çok severim ve normal şartlarda, Ankara gibi bir şehirde hayatta yıldız göremezsiniz. Bu yüzden yaz tatillerinde köye gidip şehir ışıkları olmadan gökte yüzlerce yıldıza bakmak her zaman çok hoşuma gitmiştir.

Yandaki yıldızı da ilk gördüğümde AAAAAAAAAA BU nEeeEe diye tepki vermiştim çünkü zifiri karanlık gökte, sadece bir noktada bir cisim parıl parıl parlıyordu :') İlk başta uçak zannettim ve bir süre bekledim sonra hareket etmeyince yıldız olduğuna karar verdim ve her gece aynı saatte terasa çıkıp ona bakmaya başladım. (Bu arada cümlelerim neden 4.sınıf Türkçe ders kitabı metinleri gibi....).

Neden bilmiyorum ama bu yıldızla tuhaf bir bağ kurdum. Sanırım sandığımdan daha duygusal biriyim çünkü eşyalara ve insan dışı varlıklara çok çabuk bağlanıyorum. Bunun psikolojide bir terimi var mı hiçbir fikrim yok... Ne diyordum evet bu yıldıza tuhaf bir şekilde bağlandım. Bunu da ne zaman fark ettim biliyor musunuz, geçen hafta  bir aile dostumuza iftara davetliydik ve onlardayken istemsizce yine aynı saatte kendimi onların balkonundan yıldıza bakarken buldum. Ve oradaydı!! Komik gelecek biliyorum ama gittiğimiz ailenin evi bizim oturduğumuz semte aşırı ters bir yerdeydi ona rağmen balkona çıkar çıkmaz direk gördüm. Aynı yıldız mıydı bilmiyorum ama o gün de simsiyah gökyüzünde yine tek başına cesurca parlıyordu.

Belki yıldızı kendimle özdeşleştiriyorumdur. İçinde bulunduğum koşullardan dolayı bana destek çıkacak bir şey olarak bu yıldızı seçmiş de olabilirim. Belki de gece karanlığında parlamasını kıskanıyorumdur. Kimseye ihtiyacı olmadan tek başına ve özgürce. Ama şunu da biliyorum. Çoğu gördüğümüz yıldız aslında bir gölgeden ibaret. Yani 50 trilyon kilometre uzakta olan bir yıldızın ışığı Dünya'ya ulaşana kadar yıldızın kendisi ölmüş oluyor. Astronomiden anlayan arkadaşlar varsa bunu daha iyi açıklayabilir, umarım ne demek istediğimi anlamışsınızdır.

Bu basic astronomi bilgisinden yola çıkarak yıldızımı daha fazla göremeyecekmişim gibi hissediyorum. Bir aydır bana arkadaşlık ediyor bile. Sanki her gece benim için parlıyormuş gibi, onun göre çok uzakta bir yerde olan bir kızın umutlarıyla aydınlanıyormuş gibi. Bir gece tüm gücüyle son kez parlayacak ve ben bunun son olduğunu bilemeyeceğim.

Bu yıldız gökten kaybolsa bile ben geceleri gökyüzünü seyretmeye devam edeceğim çünkü aradığım bir şey var. Hey belki de Tardis ile çıkıp gelecek olan Doctor'u arıyorumdur :')  Ama bilmediğim bu şeyin cevabını gece göğünde bulacağım. Buna inanıyorum.

Sadece bakmaya devam edeceğim.. 

29 Mayıs 2018 Salı

Gece çökmesi

Hey.

Zifiri karanlıkta ve sadece sizin nefes alış veriş seslerinizin olduğu bir zaman diliminde tavana bakıyorsunuz ve "eeee şimdi ne olacak?" diye düşünüyor musunuz? Ben düşünüyorum. Son 3 senedir içimde hiç geçmeyen bir ağırlık var. Özellikle geceleri artıyor adeta fiziksel bir acıya dönüşüyor. O yüzden gece saatlerinde uyumak istiyorum, düşünmemek için uyumak istiyorum. Bu duruma neyin neden olduğunu da bilmiyorum.

23 Mayıs 2018 Çarşamba

Asla hayata geçmeyecek planlarım

Heyyyyy nasılsınız??? Bloga en son yazdığımdan çok zaman geçmiş tabiki iki yıldır blogu boşladığım kadar hiçbir şeyi boşlamadım galib- ha pardon.... hayatımı boşladığımı unutmuşum..............................................

26 Mayıs'ta gelen edit: Yazıda o kadar çok anlatım bozukluğu yapmışım ki kendi yazımı okuyamadım... Herkesten özür diliyorum, müsait olduğum bir vakit buraya el atacağım........

Ehem eheme ehöhöhöhöm ne diyordum işte sizleri ve kendimi bir yoklamaya geldim. Kurtulmama çok az kaldı yaklaşık 38 gün falan. Umarım güzel kurtulurum yani ne diyebilirim ki.. Keşke çevremdeki insanların bana güvenebildikleri kadar kendime güvenebilsem.

13 Şubat 2018 Salı

ÖLMEDİM

ÖLMEDİM ARKADAŞLAR!!
ama pek yaşıyor da sayılmam yazıklar olsun...

durumumu kısa bir şiir ile özetleyeceğim;
Ömür geçmiyor böyle
Lütfen bitsin artık bu çile
Merak ediyorsunuz değil mi
E nerelerdesin? diye.....
Dünya işlerine daldım
İnterneti boşladım
Mutluluğa hasretim, işte durumum böyle.

ATLANTİSLİ -2K18
Tasarım: Şevval & Moka