Kızdım kendime

Siz de bazen her şeyi yapabilecekmişsiniz gibi hissedip sonradan çok şey oluyor musunuz? Şey işte, aciz, zavallı, umutsuz, yorgun. Kendimi sürekli bir şeyler planlarken buluyorum. Ama asla hiçbirini gerçekleştiremiyorum. İradesiz miyim imkanım mı yok bilmiyorum ama kendimi çok yetersiz hissediyorum, her alanda. Japonca çalışırım jlpt için, tüm sene bunu beklerim sonra jlpt'ye başvuru yapmam/yapamam. Kursa gitmek isterim, gitmem. Okul topluluklarına katılırım bi heves, etkinlikler başlar gitmem.. Hayatımı daha iyi yapabilmek için adımlar atıyorum ama gerisi gelmiyor. Galiba daha iyi yaşamak istemiyorum. Uzaktan duyan biri "ne güzel çabalıyorsun" der ama hepsi boş...

Hayatta hiçbir şeyi hak etmiyormuşum gibi hissediyorum. Babam sırf ben mutlu olayım diye Kıbrıs'a arkadaşlarımın yanına gitmeme izin bile verdi. Bunu isterken ciddi bile değildim. Şimdi diyorum ki gitmeyi hak edecek ne yaptım, neden mutlu olmam için bir sebep oluştu. Tam olarak durumum şu

"Üzülmem için bir sebep yok ama neden mutlu olayım ki?"

Bunları yazmak bile çok zor şu an benim için. Bir şeyler yapmak istememden bu noktaya nasıl geldim.... yine random takılıyorum işte. Tek başıma gezmeye gitmek istiyorum, sonra tek olduğum için üzülüyorum. Ulus'a gidecektim geçen hafta, Ankara Kalesi'ne çıkmak istedim. Yüksek bi yere çıkmak istedim ama Ulus tehlikeli bir yer tek başıma gitmeye cesaretim olmadı. Sonra sinirlendim, güvensiz bir yerde yaşadığım için çok sinirlendim. Ankara'da kendime ait bir yer olmayışına çok sinirlendim. Kendimi kötü hissettiğimde gidecek bir yerimin olmayışına çok sinirlendim. Ankara'dan gitmek istedim, çok uzaklara. Makedonya geldi aklıma. Güzel bir başlangıç olabilirdi. Hem Türkiye'ye çok uzak değildi, ailemi görmeye gelirdim. Bunu düşününce yine kızdım kendime. Çünkü kaçmak istediğim yere hala yakın olmak istiyordum. Hala aklım buradaydı. O an görünmez, uzuuuuuuuun bir zincir boynumda şakırdadı. Özgür değildim, sadece zincirim gevşek ve uzundu. Nereye gidersem gideyim asla özgür olamayacaktım. Hoş gidebileceğim sanki.. 

Pasaportum yok ki benim.

Şimdi Okullu Oldum

Selamlaaar. Yaklaşık 5 dakikadır selamlardan sonra nasıl yazıya giriyormuşum diye eski yazılarıma baktım bu ne böyle hiç giriş yapmıyormuşum direk pilavı elle yer gibi konuya girmişim bi çoğunda.

Aslında bilgisayarı ödev için açmıştım ama dedim ki niye bloga yazı girmeyeyim ha ha ;) Ve fark ettiyseniz artık bir ÖDEVim var çünkü okula gidiyorum ha ha ;)

Başlıktan da anlayacağınız üzere bu bir üniversite ilk hafta yazısı yeeeeeeeeeeeeeeeeeee

 

Eğer blogumu uzun zamandır takip ediyorsanız her sene okulun ilk haftası yazısı yazmışımdır ve genelde yazılar son derece üzücü ve talihsiz şeylerle dolu oluyordu VE TAM BUNU YAZARKEN BLOGUMUN DOĞUM GÜNÜNÜ UNUTTUĞUMU FARK ETTİM SH*T neyse artık bir sonraki yazıya. Ne diyordum evet okulun ilk haftası O KADAR GÜZEL GEÇTİ Kİ yani gerçekten şoktayım. Sınıfa ve okula uyumsuzluk yaşamadım, hocalarımı çok çok sevdim ve arkadaş edindim. Şu an hazırlık sınıfında olduğum için sadece iki öğretmenim var ama ikisi de o kadar mğkemmel ki. Bölümüm için çok hevesli olmasam gerçekten uzatırdım hazırlığı o derece gfhfjgd Upper olduğum için son kurda kaldım yani Ocak ayında bölüme geçeceğim inşallah. 

Hocalarımızdan M olan -şimdi isim vermeyeyim ayıp olmasın- o kadar muhteşem biri ki. İngiliz ve Rick and Morty hayranı. Ayrıca youtube kanalı var, yayın falan yapıyor gfjgj. Onunla sohbet etmesi çok keyifli. Türkçe hiç bilmiyor ve 1,5 sene önce Türkiye'ye sevdiği kız için gelmiş wuhuuuuuuuu. Ama kızla ayrılmışlar ve hoca burada kalmış lololo. Hocamız dedi ki "She's so mature, sometimes we're still talking". E bi zahmet yani çocuk o kadar ülke değişmiş kızın az vicdanı varsa Ankara gibi bi yerde tek bırakmaz eski sevgilisini. Neyse işte bu hocayla dersler harika geçiyor günde iki saat ancak 36482638 saat olsun isterdim. Ayrıca sadece ingilizce olduğu için dersler hiç ders gibi gelmiyor. Alışmışım tabii iki senedir deli gibi çalışmaya bi boşluğa düştüm. 

Sınıfımız da fena değil, bi kız var o da aynı benim gibi otome oynayıp anime izliyor. Ama biraz cringe biri Allah affetsin. Ergen biraz. Zaten sınıftaki en büyük ikinciyim galiba herkes 2000'li çok sinirliyim bu konuda hani ünivde kimse aynı yaşta olmayacaktı aaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.

Bir de çarşamba günü Mor ve Ötesi konserine gittim. Daha doğrusu onlar okula geldi fhgfdg Hava aşşşşşşşşşşırı soğuktu ama çok eğlendiğim için üşüdüğümü sadece yolda fark ettim.

İşte böyle sadece 4 ay okuyacağım kitaplara 272 lira vermem dışında ilk haftam gayet güzeldi. Umarım böyle de devam eder. Güzel başladığı için biraz şüphelenmiyor değilim inş dönem elimde patlamaz. 

Ayrıca tüm bu şeyler olurken bir adet j drama "Gakkou no Kaidan" ve kitap "Körlük" bitirdim. Üşenmezsem bunların yorumlarını da yazmak istiyorum. Zaten taslaklarımda geçen hafta izlediğim ve AŞIRI beğendiğim bi dizinin yazısı duruyor, üşenip yarım bırakmıştım. İnş bunlara üşenmem.

 

HEy hEY HO

SINAV SONUCUMU SÖYLÜYORUM HAZIR MISINIZ! *DURUDUURUDURUURDURUUDURUFUD"

"PSİKOLOJİ"

Aslında çok tuhaf hissediyorum çünkü bu bölümün tutacağı hakkında en ufak bir fikrim bile yoktu. Ama işte hayat gerçekten sürprizlerle dolu :') Artık geriye okumak kalıyor.. Başlayalım bakalım yeni hayatımıza. Tüüüüm bu süreç boyunca bana destek olduğunuz için çoook teşekkür ederim. Gerçekten harika yorumlar aldım sizlerden, şu an burada olmayan blogger arkadaşlarımdan. Bu platformda olduğum için çok mutluyum :'))

Aslında duygusal bir sürü şey yazmak istiyorum ama düşüncelerimi toparlayamıyorum. Eminim kısa bir zaman sonra buraya yazabileceğim her şeyi. Şimdilik bir daha ki yayında görüşene dek,

HER ŞEY İÇİN ÇOK TEŞEKKÜR EDERİM.

ah o gemide ben de olsaydım

açık denizlere yol alsaydımmMmMm
Vız gelirdi her şey inaAan banaAaa
Yeter ki ben sana VarsayDIMmMmm
 

HEEEEEEEEEEEY MERABA! 

Yaz tatiliniz nasıl gidiyor? Benim iyi gidiyor diyebilirim sanırım, tüm gün yatıp Mystic Messenger oynuyorum kafayı yemek üzereyim :'D Gece bile kalkıyorum tüm uyku düzenim bozuldu... 9. gündeyim oyunun bitmesine 2 gün kaldı. VE yarın şehir dışına çıkıyoru, harika zamanlama. Neyse size bugün ne kadar asosyalim yazısı yazmaya gelmedim. Bugün konuşmak istediğim şey.............

KoRSANLAR 

Temmuzda Okumayı Planladıklarım

Bu başlığı atmayı o kadar çok özlemişim ki... Kitap okumayalı yıllaar olmuş gibi hissediyorum.

Ay bunları da güç bela seçebildim okunmayı bekleyen çoğu kitabım baya kalın o yüzden gerçekçi hedefler koymak istedim kendime.